Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol II.djvu/53

Ar hyd dy wyneb bronnog a meillionog,
Lle taflodd hud ei holl ragorion tlysog,
Ceir mwynder, ceinder, llonder, a thirioni,
Yn plethu talaith flodau i'th goroni.
Mae'r adar mân a'u doniau'n dân awenol,
Yn dathlu cerdd yng nghoedlan werdd y faenol;
Colomen wâr sy'n trydar yn ddiballu,
Ar olwg lon mân feillion a briallu;
Afonydd glân ar wely graian glanwedd,
Helygog lwyn sy'n llawn o swyn a rhinwedd;
Dy dir yn llawn o irlawn lesol lysiau,
A'th goed yn drwm gyfunglwm o afalau;
Dy dduon da, yn hinon ha'n ymhoeni,
Nid oes ond bardd yn diwahardd ymboeni.
Eifionnydd hardd! tydi yw gardd y gerddi,
Yng ngwyneb nef a llawen lef y chwerddi;
Aneddle beirdd, a fydd yn heirdd eu hurddas,
Tra bydd y môr a'i donnau'n gôr o'th gwmpas,
Bydd Dewi Wynn ar ben y bryn awengar,
A'r doniol Du ymysg y lluoedd llafar;
Mae eraill byw yn meddu rhywiau'r awen,
Ymlaen ar gant o hiliog blant Ceridwen.

XXIV.
Mae Afon Menai megis gwyryf geindeg,
A'i thlws ororau glasdwf ar bob adeg
Yn llawn o gynnyrch, a'u hirlasgoed brigog
Yn taflu swyn dros wyneb bro ardderchog;
A'r pontydd trosti fel cadwyni tidog,
Yn gwastad dystio nerth celfyddyd wridog;
Ac ar ei glannau ceir rhodfeydd Hyfrydwen—
O dan ei thraed tyf meillion, luoedd llawen;
A'i golwg pair i'r llysiau oll flaendarddu,
A'i thyner law sydd wrthi'n ddibaid harddu
Y llennyrch gwyrddion ar ororau'r afon,—
A'i gwên rydd fywyd i'r planhigoedd tlysion.

O Glynog lon i'r Penmaenmawr ystyfnig
Mae'r gwastad dir yn ffrwythlon, ac arbennig
Am fangoed deiliog yn bargodi'r caeau,
A llawrlen frith wrth draed yr uchel—gribau;
Y bryniau llethrog dan fwthynod gwynion,
Lle'r erys mwynder a diwydrwydd cyson,
A gadwant olwg ar y trumau trymion
Yn herio'r nefoedd â'u gwynepryd digllon,