Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol II.djvu/54

A gwg aruthrol drostynt yn ymgrogi,
A'u hesgyrn darniog wedi lliosogi
O dan faluriol effaith y tymhestloedd,
A dig anaele arlwydd y mynyddoedd.

Ysgythrog grugiau, talpiau, tyrau teryll,
Yn bygwth syrthio—eto'n gwastad sefyll,—
Daneddog greigiau'n dibaid ysgyrnygu,
A gwawd uchelfryd arnynt yn dirmygu
Eu gwedd afluniaidd, ac yn uchel chwerthin
Wrth weld anurddiant yn ei ddull ysgethrin
Yn tyllu'r creigiau—yn eu hysu'n wastad,—
Yn enoi'r clogwyni, ac yn gwneuthur afrad
Ar y meini anferth, a'u chwyrn-luchio,—
Ac ar y llynnoedd duon mynna guchio,
A phlygu esgyrn cedyrn y mynyddoedd
A'u gwneyd yn friwsion i wrteithio'r cymoedd.

Eryri gribog! Malwyd dy golofnau,
Maent yn dy nentydd ar y llawr yn llafnau;
Mae'r grug yn methu cuddio'th noethni amlwg,
A'r llysiau gwyllt ymolchant rhag dy gilwg;
Mae Carnedd Dafydd yn ei nwydau llidiog
Yn bygwth claddu rhamantus Nant y Benglog;
A cheunant Aber mewn angeuol ddychryn,
Rhag ofn cynddaredd Carnedd fawr Llywelyn;
A'r hen Elidir fel yn hanner marw,
Yn cael ei darnio gan ergydion garw;
A'r Eilio lyfndeg yn osgoi'r Mynydd-mawr,
A'r Silin fratiog fel pe ar ei helawr;
A'r llynnoedd llonydd wrth eu traed yn huno,
Yn cael gan anian heddwch i'w haddurno.

Tal-frigog fynydd! mynydd y mynyddoedd,
A'i ben ymysg gwerddonau gwyrdd y nefoedd;
A'th glod a'th urddas dros y byd yn adsain
O'r eang fôr i eurog ddôr y dwyrain,—
Tydi oedd noddfa dawel ein hynafiaid
Pan sennid Cymru gan yr hyf Rufeiniaid,
Tydi oedd castell cadarn ein llywyddion
Pan fethrid Gwalia gan y llidiog Saeson;
Cysegrwyd dy gilfachau, a bendigid
Dy greigiau caerog gan rinweddus Ryddid;
Er bod dy fforest wedi ei difrodi,
Mae uthr a mawredd yn dy wâr gysgodi;