"Ysguber ymaith bob croesineb enbyd
Sydd yn anurddo dy olygon glanbryd;
Poed rhinwedd, moes, dysgeidiaeth, a theyrngarwch,
Ac undeb pur, a mwy o râd brawdgarwch,
Fel blagur gwyrdd sydd ar dy goedydd irion
Yn tarddu allan ym mhob rhandir dirion.
Cenfigen bigog, a chasineb lwydlas,
Creulondeb gwaedlyd, a chynhenau diflas,—
Ac anwybodaeth gibddall ac uchelgais,
Ynghyd âg anfodlondeb brwnt, a malais,
A yrrer ymaith i dragwyddol wallgof,—
Yn gyd-drigianwyr ar wyllt—leoedd Anghof.
Llenoriaeth Cymru fyddo yn flodeuog,
A'i hawen ddwyfol, megis gardd rosynog,
Yn dwyn i'r amlwg gyfrin hud y galon,
Ac yn tyb-lunio dirgel ddwfn feddylion. /
"O! angel glandeg, llefa yn gyfarwydd
Uwch ben ein gwlad—YMLYNA WRTH DDIWYDRWYDD!
"I fyny, mwyach fyddo'n cyswyn diball,
I fyny ag adnoddau cêl y deall;
I fyny â'r afrifed gudd syniadau,
I fyny â'r ysbrydol bêr deimladau,—
I fyny at gywreinion gwlad bytholdeb,
Fel yr enillom lawryf anfarwoldeb.
Fel enfys yn yr wybren yn ymddawnsio,
Fel rhoslwyn brithwyn o dan wlith yn pefrio,—
Fel gwerddon laswyrdd, broydd y tlysineb,
Yn llawn o ddysg a dawn a phob rhyw burdeb,—
Y byddo'r Cymry,—tra bo môr a mynydd,
A bydd eu gwlad fel hyn yn ben y gwledydd,—
A'r nef yn hidlo arni bob tiriondeb
O gwmwl beichiog cariad anfeidroldeb."
.jpg)
