Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol II.djvu/70

Pan y byddwyf wedi marw,
Traethwch oll fy nhywydd garw.

Aderyn pur,
Clyw, clyw fy nghri—
Gan boen a chur
Wyf ail i ti.
Yr wyf yn bur;—tra haul a lleuad,
Hywel anwyl fydd fy nghariad.

Er cryfed trais
Mae eto 'n fyw;
O!'i swynol lais,
Rhyw angel yw;
Hwn yn wir a biau 'nghalon,
Hwn yw nghariad, hwn yw 'nghalon.

Doed fel y del,
Mi garaf hwn;
Ei eiriau mel
Ysgafna 'm pwn;
Doed a ddelo, Hywel fynnaf,
Hywel gerais, Hywel garaf.

V
Gerllaw yn eistedd, yn y llwyn cauadfrig,
Yn dyfal wrando ar ei pheraidd fiwsig,
Yr hwn berorid gyda thrwm deimladau,
Y geiriau'n fynych foddid gan ochneidiau,
Pwy? pwy ond Hywel yno oedd yn disgwyl,
Am gael ymgom a'i gariad ar ryw egwyl;
Oblegid ni bydd dunos byth yn aros
Heb ddod o'i hol y wenrydd wawr eiriandlos;
Ni phery rhoch y corwynt blwng tymhestlog,
Ond ennyd fach i fygwth yn anelog,—
Daw i'w ddisodli dywydd tawel distaw,
A phawb a phopeth oll yn llonydd ddifraw.
Daeth hindda fer i Hywel a'i anwylyd
I sisial geiriau serch yn encil adfyd.
Cyfododd Hywel, ac â hoender bywiog,
Prysurai at y fan a'r lle yn serchog;
Ac yno'n ebrwydd, pwy oedd yn ei freichiau
Ond "haul rhianedd"—duwies y duwiesau.
Awgrymed serch pa fodd yr ymgofleidient,
A'r geiriau melus mwynion a sisialent.