Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol II.djvu/82

Blodau'r nef, o geined arwel—
Megis tlysau 'nghlust y gorwel.
Rhwng dau oleu, adeg cwynos,
Dyma'r pryd, rhwng dail yr effros,
Y llewyrcha'r tân diniwaid,
Ac o'i gylch y gwyllon euraid
Chwarient gyda hoender bywiog
Er dychrynnu llawer ofnog.

Hwyr yw hi. Wrth law mae'r ddunos;
Hwyr yw mebyd tywyll gyfnos;
Gwthia'r nos yr hwyr i wared
I ororau duoer Tynged.
Hwyr! mor swynol yw i'r unig
Gerdded yn y llwyn cauadfrig,
Edrych ar dy law yn tynnu
Llenni'r cysgod o dy ddeutu.
Hwyr! mae ynnot fyrdd o gofion
Am yr adeg ddiniweidlon
Pan yn fochgoch gynt y'm gwelwyd
Gyda'm brodyr ar yr aelwyd,
Yn ymryson dweyd penillion,
Neu yn adrodd mân chwedleuon;
Ie'r pryd, pan heb y croewder,
Y bloesg geisiwn ddweyd y pader.
Hwyr! mae 'nglyn a thi ryw adgof
Nas gall amser wneyd yn anghof.
Yn yr hwyr y genir gwlithnos
I addurno dail blodionos,

Dagrau'r hwyr yw'r perlau gloewon,
Dagrau serchog anian dirion.
O mor geindlos natur dawel,
Pan sygana iddi'r awel!
Rhith cydweddol bywyd hyfryd
Ar werddonau teg y gwynfyd,—
Yno dathla per awenydd
"Aur delynau'r ardal lonydd."

IV.
Hwyr yn Hydref, pan fydd anian
Falch yn marw, dyna'r pryd,
Hwyr y flwyddyn fyn ymddiddan
Gydag awydd am y byd;
Hwyr y dydd a hwyr y flwyddyn
Gyfeillachant yn ddifraw—