Tudalen:Gwaith Dewi Wyn.djvu/106

Chwith, ni wy's dim chwaith, nes dêl
Mawr drysawr Duw i'r isel.

Llawer man lleiheir mwnai;
Rhyw ail drefn i'r awel droi:
Daoedd, a thiroedd, a thai,
Iechyd a pharch wedi ffoi.

Ni threngaf, er rhuthr angen,—dan ofal
Duw nef, ac nid amgen;
Caf fwynhau, caf fyw yn hen,
Ryw ail oes ar Elusen.

Gweithiaf, ac enillaf arian.
Ond gweithiaf yn ddyfal a gofalus;
Enillaf arian, yn ddyn llafurus;
Fy alaf arbedaf yn ddarbodus;
Nid i'w claddu yn do cywilyddus,
I rydu; na 'u treulio yn afradus;
Ond rhannu i'r truenus,—a'u llonni,
O'm holl ddaioni, a 'myw llwyddiannus:

Lle i roi arian.
Rhoi'nghynnydd i'r anghenog,
Arian-lle da i roi'n llog:
Mechnïydd, dyledydd di lŷth,
Llaw gaf fyth hollgyfoethog.
Rhyw hogiau, a rhai egwan,—yw'r pyrsau;
Ie,'r gôd orau i gadw arian.

Tlotyn, angel yn canlyn.
Ys oedd minteioedd tewion,—i'r drysau,
Ar draws, o dylodion;
Bendithir, cyn hir, gan Ion,
Tai'r gwragedd trugarogion.

Credu ateb cardotyn—gwan, distadl,
Gan dystion sy'n canlyn;