Tudalen:Gwaith Dewi Wyn.djvu/111

Yn ddof y rhed, dan ddyfrhau—y sych-wraidd;
Dwg wair gwlyddaidd hyd y gweirgloddiau.

Ys byr-frwyn, llafrwyn yn llu,
Neu gyrs oedd yn gorseddu;
Pabwyr gleis, pob oerweig wlydd,
Hesg lwyni, a siglenydd.
Pe ba'i grug pybyr eu gwraidd,
Byr galed—wellt brig—lwydaidd,
O unrhyw do yn rhy dynn,
Garw wasgawd yn goresgyn;
Dyfrio'n dda, ac yna cair
Rhyw well gwair na'r droell goryn.

Ys Pedr, oedd hyfedr, wnai dda—dielfydd,
I oerion rosydd yr hen Rwssia;
Pwy draw a fu er Pedr Fawr—yn ail Maughan?
Ni ŵyr hanesion yr un eisawr.

Amaethad yma weithon,
Ddieithr beth a ddaeth o'r bôn;
Mawr fendith mwy ar fawndir,
Cnwd da cynhyrcha cyn hir.
Llygra cawn; yn lle grug hyll,
Dwyn cywarch lond ein cewyll;
Certwyni'n cario 'u tunell;
Ni raid mynd i rodio y'mhell.
Ni ymholwn am hwyliau,
Draws y byd, o Rwssia bau;
A throi a wnawn, uthr i ni,
I drin llin a'i droi'n llenni,
Darbodus, haelionus law,
Da reolaeth i dreuliaw;
Rhwydd yw pawb yn rhoddi punt,
Mae'n debyg, er mwyn dwybunt:
Ar un pen yn rhannu punt,
Mewn deuben mynnu dwybunt;—