HYMN VII.
CRIST yn Feddyg, ac yn Waredwr hyd yr
eithaf, &c.
IACHAWDWR dynol ryw,
Fy meddyg unig yw;
Er maint fy mhla, fe lwyr iachâ fy mriw:
Er cael yn yr anialwch maith,
Fy mynych glwyfo ar fy nhaith;
Pan ddelwyf i'r Iorddonen, fe orphen arna'i waith.
Fy Mhriod yno a ddaw,
I'm dwyn i'r ochor draw;
Caf wneud fy nyth, byth, ar ei ddehau-law:
Anghofiaf fy ngofidiau mwy,
A'm cyfyngderau aethum trwy;
Fy ngwaith a fydd ei ganmol, byth, am ei farwol glwy.
Yn haeddiant dwyfol glwy,
Bydd fy ngorfoledd mwy;
Rhai gyfiawnhâ, pwy a'u condemnia hwy?
Bu farw IESU ar y groes,
Cadd dros ei etholedig loes,
Na anghofir yn dragywydd; a'r ufudd iawn a roes.
Dioddefaint f' ARGLWYDD CU,
A faedda elynion lu;
O flaen ei wedd, f'eilynod fliedd ffŷ:
Ei adgyfodiad yw fy ngrym,
Ac angeu fy holl bechod llym;
Pan ddel yn ei frenhiniaeth, ni sai'm didduwiaeth ddim!
