HYMN VIII.
PENHILLION ar yr Amserau presennol, 1797.
BRUTANIAID ymbar'towch,
O ffordd y dialedd dowch;
Mae'n bryd i chwi, i'r nef roi cri;
O bob trueni trowch.
Mae drygau oddi draw,
A'u lleisiau'n awr gerllaw;
A'r farn a fydd, yn nesu sydd,
Pwy wyr y ddydd y daw.
Arwyddion hon, ar ddaear gron,
Sy'n llawnion ym mhob lle:
Anwiredd hŷ, fel diluw du,
'N cynnyddu sy',—a'r wialen frŷ,
Ni thry o wlad na thre.
Tyr'd Frydain uchel fryd,
I'r llwch cyn delo'r llid;
A'th blant bob rhai, doent yn ddi-drai,
I ado eu bai'n y byd.
Mae Crist ar orsedd gras,
Am gymmod heddyw a'i gas;
Cant bardwn rhad, a Duw yn Dad;
O'i hedd rhydd brofiad bras.
Efengyl fawr, a ddaeth i'r llawr,
Yn swnio'n awr y sydd:
Pob graddau clowch, o gwsg deffrowch;
I'r noddfa trowch, drwy ffydd, a ffowch;
Dowch, dowch, can's dyma'r dydd.
Dydd o lawenydd mawr,
Er holl ofdiau'r llawr;
Diangfa glyd, o boenau'r byd;
Sŵn iechyd sy ini'n awr.
