Tudalen:Gwaith Huw Morus.pdf/116

Y ffordd nid adwaenen, ond canlyn y seren,
A hithe'n i harwen, wen bellen y bwyll,
Nes dangos yn eglur lle'r oedd y Penadur,
A'i fam, yn ddi-rwystr yr Ystwyll.

Y bachgen addolen, ac iddo offrymen,
A Herod a siomen, rhy filen oedd fo,
I fwriad ysgeler a'i feddwl oedd eger
Ar feder ar fyrder i fwrdro.

Herod ddihirwas, pan welodd i luddias,
Gorchmynnodd trwy'r ddinas yn adgas i nod
Ddifa pob maban hyd ddwyflwydd o oedran,
I geisio 'n Duw bychan di-bechod.

Joseph a'i cadwodd, a Mair a'i meithrinodd,
A'r mab a gynhyddodd, iawn dyfodd yn deg,
A'i wyrthie diragrith gwnai 'r bresiach yn wenith.
A'r felldith yn fendith gyfiawn-deg.

Efengyl i ene sydd seren i ninne,
A'r Ysbryd Glân gole, i'n galw ger bron;
Offrymwn ar linie, addoliad a ddyle,
A serch y'n calonne, coel union.

Na chymrwch hyfrydwch o rodio 'r anialwch,
Os rhodiwch, chwi syrthiwch i dristwch di-ras;
Mae'r byd a'i wag flode yn hudo o'r gole
I golli 'r ffordd ore; ffair ddiras.

Mae'n rhaid i bob Cristion ffrwyno i feddylion,
Os myn y ffordd gyfion yn union i'r ne',
Tra byddo'r cnawd ynfyd yn drechach na'r ysbryd,
Mae'r dyn yn cam-gymryd i gamre.

Wrth ddyfod o'r bregeth, yn harfer, ysyweth,
Yw son am hwsmoneth a'n coweth i'n co,