Tudalen:Gwaith Owen Gruffydd o Lanystumdwy.djvu/24

Pob creulon ei natur oedd anian wynebsur,
Nhw a nerthen yn brysur eu brodyr am bryd;
Ni chare'r cybyddion mo'u ceraint tylodion,
Nhw a waden dras union dros ennyd.

Pob byrryd gwann fendith dan falltod y felltith,
Mor gynnil a'r gwenith, oedd gyrrith i'w gael,
A'i fesur yn rhidus, tôn fyrbwyll, tan fawrbris,
Heb hwylus iawn ddewis yn ddiwael.

A heddyw'n ddigonol mae'r ydau mor rhadol,
Drwy fendith Duw nefol, bur rasol, i'n bro,
O'r pigion ceir peged i'r teulu ymhris teled,
Heb glywed dim dwned am dano.

Mae'r awyr yn iachus, a'r tir yn dymherus,
A'n gwlad yn ddi-glwyfus, rinweddus i ni,
Mewn iechyd heddychol heb genedl estronol
Anrheithiol ormesol wŷr misi.

Mae'r gweiniaid yn gwenu tôn gynnes tan ganu,
A fydda'n gruddfanu ar lwgu'n y wlad;
Pob gradd sydd ddigonol heb ddim yn ddiffygiol,
Ond rhinwedd wych eiriol a chariad.

Cyfiawnder y gyfraith yw cariad pur berffaith,
A'n hwylus gynhaliaeth, ddull odiaeth wellhad;
Nid ydyw pob rhinwedd, medd gair y gwirionedd,
Ond buchedd wag oeredd heb gariad.

Fal dyna farc dynion i wybod yn union
Pwy sydd yn ddisgyblion di-groesion i Grist,
Cynfigen rhoch uchel, llid, celwydd, gwrthryfel,
Yw marc y du gythrel dig athrist.

Cyd-wisgwn gyfiawnder am danom yn dyner,
I fyned dan faner pen piler pob parch;
Gan rodio'n gariadus, dda ddefod addefus,
Heb rochus wallgofus hyll gyfarch.