XXXVIII.
AR WELY ANGEU.
BETH a gaiff Cristion o'r byd,—a dirawd
Daeroedd a golud,
Ond bedd i orwedd wryd,
Ag un amwisg bach i gyd?
Ni lenwir i'r corff lonaid,—byth yma,
Beth amall melldigaid;
Ceisio 'ddwyf, o'm rhwyf a'm rhaid,
Wrth ran, ymborth i'r enaid.
Un doeth yw Cristion a da,—yn gyson
O geisio Duw'n benna;
A gaffo Dduw a gaiff dda,
Dawn a gaiff dŷn o'i goffa.
Da yw'r dien yn y diwedd,—i ddyn
A ddywed y gwiredd;
Duw a digon, wiwdon wedd,
Heb Dduw gwyn, heb ddigonedd.
Tostedd dialedd yn dielwi,—y sydd
Yswaeth i'm poeni;
Gwae'r un a gwae 'reini,
A gâ ran o'm gwewyr i
Clyw fi yn ochi ag yn achwyn,— yn flin,
Ail i flaidd wrth gadwyn;
Paid, Iôr Nefol, adolwyn
O fyd yn danllyd a'm dwyn.
Oes undyn, nag un a gair,-_yn ddifai
I ddyfod i'r gadair?
Oes un, er nad oes anair?
Oes, Fab yn Arglwyddes Fair.
