Hudol yw'r byd, gyıryd gwn
Am a ddêl pe'i meddyliwn.
Pa na wyl gŵr cyflwr caeth,
Mor ful[1] y daw marfolaeth?
Yr hwya i oes yn rhoi win
Yn farw, rhaid yn frenin.
Meddylied am wydd elawr—
Ni phery'r byd ennyd awr.
Mynu gwneuthur tai maenin―
Seilio'r gwaith, seleri gwin;
A gwen sidan dan amod,
Meirch a chlych mawrwych, a chlod;
Ennill tiroedd a mwnai;
Ennill o gestyll a gai;
Pan el y ddeu-droed, pan ân
Yma'n haws mewn un hosan;
Ac yna yn y gynfas
I'r ty o glai a'r to glâs,
A gwely o hyd gwialen,
A chlai yn borth uwch i ben.
Ag yna mae'r tai maenin?
Mae'r tyre gwych? Mae tai'r gwin?
A gasglodd a ddeuodd o dda,
Drwy gamwedd a drig yma,
A gedy'r golud gyd, gwn,
A'r gwyndai a'r gwndwn.
I weithred wrth yr edef,
Coelia'n wir, a'i calyn ef.
Ag yma yr awn i'r mynydd,
Ag yna y down yr un dydd,
A dyn a'i weithred i'w dal
Yn dyfod dan i ofal.
Ag, myn fy nghred a'm bedydd,
Mor gadarn yw'r farn a fydd.
- ↑ Mul esmwyth, distaw.
