Ym mysg y dorf a wleddai ar ei ddawn
Y safai bardd, a'i fynwes frwd yn llawn;
Ar ol yr odfa ymneillduai'n syn,
A'i galon lawn waghai ei hun fel hyn:—
"Morgan Howel, Morgan Howel,
Mawl i Dduw am danat ti!
Y parchedig dad yn Israel,
Na fachluded haul dy fri!
Dymuniadau goreu'r ddaear,
A bendithion goreu'r ne,
Sy'n dy ddilyn, athraw hawddgar,
Sy'n dy ddisgwyl ym mhob lle.
"Mae rhyw lu o ragoriaethau
Yn dy ddoniau di yn cwrdd ;
Caiff y plentyn a'r athronydd
Eu diwallu wrth dy fwrdd :
Drychfeddyliau yn melltennu,
Yn aneirif ger ein bron;
Gallai angel genfigennu
Wrth y wir athrylith hon.
"Herr i Gabriel, herr i Uriel,
Herr i'r angel ucha'i sain,
Ddweyd yn well na Morgan Howel
Am y groes a'r goron ddrain!
I Galfaria mae'n cyfeirio,
Yno traetha gyda blas;
Gwnaed ei enaid mawr i nofio.
Yn nyfnderoedd moroedd gras.
"Gwelir rhai o'n duwinyddion
Yn ymboeni drwy eu hoes,
Dringo bryn yr egwyddorion
Sydd yn cwrdd yn angau'r groes;
