Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/107

I deml gwybodaeth y mynnodd ymlwybro,
A hyn oedd ei eiriau ar drothwy'r deml honno,
"Aed golud y ddaear i'r sawl a'i chwenycho,
Ond rhodder agoriad gwybodaeth i mi."

Bu'n eistedd wrth draed y prif athraw yn Israel,
Sef Davies Tredegar, duwinydd di-ail;
Rhoes gysur ac ymffrost i'r hybarch Gamaliel,
Ac i'w fawr boblogrwydd gosododd y sail:
Y Duw a fu'n dangos ei llwybr i'r wawrddydd,
A ddirgel arweiniodd ei feddwl ysplenydd;
Gogwyddwyd ein cyfaill at rinwedd a chrefydd,
Mor esmwyth a'r rhosyn yn agor ei ddail.

Fe'i galwyd yn fore i gylchoedd cyhoeddus,
Cyfodai obeithion o fawredd i ddod,
A diball ymroddiad ei feddwl awyddus
Yn casglu defnyddiau disgleirdeb ei glod;
Hynododd ei hunan yng ngholeg y Fenni,
Ei gydysgoleigion a rwynwyd i'w hoffi,—
Ni threuliai ei amser ar lythau diogi,
Ond fel un mewn egni am gyrraedd y nod.

Dysgeidiaeth a natur sy'n rhannu'r anrhydedd,
Am godi'r fath wron nodedig o'n plith;
Athrylith a myfyr a'i hurddent â mawredd,
Cofleidiodd bob sylwedd—gochelodd bob rhith:
Ymroddodd i chwilio elfennau gwirionedd,
Sychedai am ddeall pob achos a thuedd,
Fel blodau sychedig dan wres y cyhydedd
Yn agor eu genau i yfed y gwlith.

Cyn'lleidfa Bryn Hyfryd, yn nhref Abertawy,
Fu'n gwledda yn llawen ar flaenffrwyth ei ddawn;