Un o'i phlant oedd Ioan Tegid,
Bachgen llawn o ddawn cynhennid;
Balch yw'r Bala o'r enwogrwydd
Fu'n ei ddilyn dros ddeugeinmlwydd.
Ymddiddenir am ei ddoniau
Hyd y llennyrch lle bu'n chwarau;
Cof am dano yno bery
Tra bo'r Llyn o fewn ei wely.
Pan oedd Charles yn ei ogoniant,
Yn mwynhau awelon llwyddiant,
Wrth ei draed eisteddai'n gwron,
I gael addysg a'i gynghorion.
Bu dysgeidiaeth ei rieni
Yn ei arwain a'i hyfforddi;
Rhoent ei draed ar lwybrau rhinwedd,
Sy'n diweddu mewn gogonedd.
Syched didor am ddysgeidiaeth,
Awydd gweini ei genedlaeth,
A dueddai'r bachgen cywrain
I gyfeirio at Rydychain.
Nid oedd un o fechgyn Meirion.
Yn ei charu'n fwy na'n gwron;
Nid oedd un o'i phlant lliosog
Gerid ganddi yn fwy serchog
Bydd ei enw gan y Cymry
Fel traddodiad ym mhob teulu;
Bydd y rhai na anwyd eto
Am ein Tegid yn breuddwydio!
Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/115
Gwedd
Prawfddarllenwyd y dudalen hon