Tri ugeinmlwydd y bu Tegid
Yn anadlu'n myd y gofid;
Syrthio wnaeth i ddwylaw angau
Cyn i henaint rychu'i ruddiau.
Yn ei wedd yr oedd boddlonrwydd
A dymunol ddiffuantrwydd;
Ni chai unrhyw athrod afiach
Fyw yn awyr ei gyfeillach.
Un o hoffaf blant yr awen
Ydoedd Tegid galon lawen;
Bu ei thlysau a'i gwobrwyon
Yn disgleirio ar ei ddwyfron.
Er myfyrio amryw ieithoedd,
Nes eu deall i'w dyfnderoedd ;
laith ei fam, a'i seiniau tlysion,
Oedd y nesaf at ei galon.
Bu yr India a'i hangenion,
Bron a'i hudo dros y wendon;
Serch at wlad ei enedigaeth
A orchfygodd bob hudoliaeth.
O Tegid fawledig! Goddefer i fardd
Brudd ddatgan ei fawr ragoroldeb;
Fy nghalon sy'n twymno, pwy feiddiai'i gwahardd?
Wrth geisio cynllunio'i alareb.
Agorodd fwngloddiau cuddiedig ein hiaith,
Dilynodd ei llawnion wythieni;
Bydd oesau yn medi o gynnyrch ei waith
Yn dwyn y Gymraeg i oleuni.
