I borthi'r newynog, a gwisgo y noeth,
Agorai ei ddwylaw haelionus;
A thrwy ei gynghorion amserol a doeth,
Tawelai galonuau cythryblus.
Cyn gweled ei wyneb caredig erioed,
Fy nghalon a ddysgwyd i'w hoffi;
Trwy gyfnewidiadau holl gylchoedd fy oed.
Ni chefais yn Tegid fy siomi.
Nis gallaf anghofio sirioldeb ei wedd,
Wrth ledu ei fyrddau croesawus;
A gweled arwyddion trefnusrwydd a hedd
Yn llenwi ei annedd gysurus.
Ceid yno gyfeillach heb ofni un brâd,
A gwledd o arabedd yn wastad;
Yr ieuanc efrydydd dderbyniai fel tad,
Nes ennill ei hyder a'i gariad.
Ni roddwyd teimladau mewn mynwes erioed
Yn llawnach o bur gyfeillgarwch;
Yng nghalon y Cymro gwrolaf ni roed
Elfennau o burach gwladgarwch.
Eisteddfod y Fenni fydd bellach heb wawr,
Heb Tegid a Stephan odidawg,
I'r rhai y trosglwyddwyd ymddiried mor fawr
A mantell yr hen Garnhuanawg.
Pa le mae iaith? Pa le
Y mae dychymyg chwim?
Ai nid oes gair o dan y ne
A rydd ollyngdod im?
