Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/119

Och'neidia'm mynwes lawn,
Gan geisio esmwythad;
Rhy wan yn wir yw pob rhyw ddawn
I roi i mi ryddhad.

Gofynnir i mi'n syn,
Paham yr wyf yn brudd;
Ail agor clwyfau ydyw hyn,
A deffro'r gofid cudd:
Nid oes ond profiad prudd
A edwyn glwyfau'r fron;
A Duw ei hun yn unig rydd
Y balm i wella hon.

Marwolaeth Tegid wnaeth.
Im ddeall hiraeth byw;
Y newydd trwm roes imi saeth.
A waedai'm calon wyw:
Derbyniaf rybudd dwys
O fedd yr anwyl un;
A mynnaf deimlo fod fy mhwys
Ar rywbeth gwell na dyn.

Daw Tegid ger fy mron,
Ym mysg breuddwydion nos,—
Ei wenau mwyn, ei lygaid llon,
A'i ruddiau fel y rhos;
Ond erbyn im ddeffroi,
A gweld mai breuddwyd yw,
Mae'r galon drist yn ail gyffroi—
Mae trallod eto'n fyw.

Os dwed rhesymeg sych
Mai ysgafn yw fy mhwn—
Y cyfyd Duw ryw lenor gwych.
I lenwi'r gwagle hwn;