Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/120

Nid oes ond hyn i'w ddweyd,
Pe codid myrdd a mwy,
Nis gall eu mawredd byth ddadwneud
Yr hyn a wnaeth fy nghlwy.

Mor wag yw'r byd yn awr
O'm hen gyfoedion llon!
Y mae rhyw amddifadrwydd mawr
Yn wastad ger fy mron:
Fel hyn, o do i do,
Yr awn i'r bedd i gyd;B
Disgynnaf finnau yn fy nhro
Dan lenni'r bythol fyd.

'Rwy'n darfod mwy a'r byd,—
Siomedig yw ei wedd;
Mae'm hen gyfeillion bron i gyd,
Ar fin, neu yn y bedd:
Gwrthddrychau'm serch y sydd,
O un i un yn mynd;
A gorfod gweld yr wyf bob dydd,
Y lle bu ambell ffrynd!

Dymunwn weld y man
Lle'r huna'r enwog fardd,
Yn swn y donn sy'n golchi'r lan,
Ar derfyn Penfro hardd:
Yn wylaidd y nesawn,
A safwn yno'n syn;
Ac ar y beddfaen wylo wnawn,
A cherfio'r geiriau hyn;—

"Yr ieithydd dyfnddysg huno wnaeth.
Mae'n Bardd yn gaeth gan angau;
Daeth un o bleidwyr penna'n hiaith,
I ben ei daith a'i boenau;