Ffarwel, ffarwel, y cyfaill pur-
Ffarwel, y gwir wladgarwr!
I ben dy daith cyrhaeddaist ti,
Gadewaist fi'n Alarwr."
VI. O fedd digyfeillach
O fedd digyfeillach! mae'r teimlad drylliedig
Am dywallt ei lid ar dy garchar llygredig;
Hyawdledd naturiol y galon sy'n twymno,
I erlid y beddrod sydd yn ein hysbeilio;
Pob iaith a yspeilir o'i geiriau caledion,
I fwrw pob dirmyg ar lety'r marwolion.
Yn araf, deimladau! Mae'n dda i'r gwael briddyn
Gael cartref, pan gauo pob drws yn ei erbyn;
Fel plentyn afradlon a phawb yn ei wrthod,
Nid oes ond ei fam i'w groesawu yn barod.
Mae'r dydd difrifolaf bron, bron a'n cyfarfod,
Pan fo ein cyfeillion a phawb yn ein gwrthod;
Ein mam, yr hen ddaear, a egyr ei mynwes,
Dychwelwn i'r fynwent am gysgod a lloches.
O fedd cymwynasgar! Trosglwyddwn i'th ofal
Weddillion parchedig y cedyrn anhafal;
Dod le iddynt lechu dan lenni distawrwydd,
A chadw eu llwch hyd ddyfodiad yr Arglwydd.
Diolchwn i'r nefoedd am lusern Crist'nogaeth,
I dywallt goleuni ar gelloedd marwolaeth;
Mae lampau athronddysg oll, oll yn diffoddi,
Ar lan y bedd tywyll y palla'u goleuni.
O ddynol ddoethineb! A godir y meir won,
A dreiddia bywhad i'r llygredig waelodion?
