Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/124

"Cawn weled y rhyfedd ddirgelion
A roed yn ffugyrau y gair,
Y delyn, y palmwydd, a'r goron,
A'r disglair heolydd o aur;
Nid ydoedd yr holl ddychymygion
A gasglodd y ddaear ynghyd,
Ond megis mabanaidd freuddwydion
Owychder ysblenydd ein byd.

Cyfrifid ni'n fawrion y ddaear,
Ond plant ydym yma mewn maint,
Yn gwrando angylion cyfeillgar
Yn canu nes synnu y saint;
A'r saint perffeithiedig yn adrodd
Hen brofiad maddeuant a hedd,
Nes synnu'r angylion a'u gwyliodd
Drwy gylchoedd eu bywyd i'r bedd.

"Mor hyfryd yw gwlad anfarwoldeb.
A phopeth yn burdeb heb wall!
Mor hyfryd yw'r nefol gymundeb,
Heb unrhyw ddiffygion na phall!
Pob gradd o angylion sy'n brysur
O amgylch gorseddfainc yr Ion,—
Ond trefn Iechydwriaeth pechadur
Yw testyn melusaf pob tôn.

"O nefol hyfrydaf breswylfod,
Nis gallwn amgyffred ei maint;
Nid ydym ond dechreu adnabod
Wynebau ac enwau y saint:
Mae yma'r fath ddirfawr bellafoedd,
A llwybrau o wynfyd mor faith;
Nid ydyw hen saint y cynoesoedd
Ond megis yn dechreu y daith."