Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/27

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Yn dyfod o'i ystafell
Fore mwyn, fry fry ymhell:
Neu fel mawr gawr rhagorwych.
A chalon hoen uwchlaw nych,
Gyrchai at enwog orchwyl
Mewn llawn nerth, mewn llawen hwyl.
Aeth yn llawen trwy'r entrych,
Yn ei danllyd gerbyd gwych;
Gwisg o dân, ei gysgod oedd
Ar ddwyfron y clir ddyfroedd.

Y byd dros funud a fu
Fel un f'ai ar ddiflannu,
Gan syndod, wrth ganfod gwedd.
Lwys yr haul a'i sirioledd;
A phob ryw syw lysieuyn
Fud syllai, safai yn syn.
Ond ar lygad d'rawiad rhwydd.
Y torrwyd y distawrwydd,
Bore awel isel wan
Ledaenai deimlad anian,
Coed gwyrddion, llon ar bob llaw,
A'r dail yn curo'u dwylaw:
Dylanwad haul a'i wenau
Ym mhob cwm i'w bywiocâu.

Wele'r hwyr a'r haul a'i rin
Yn lliwio y gorllewin;
Y nen mewn gwrid enynnawl,
A'r môr yn darnguddio'r gwawl;
Y donn lariaidd dan loew-wrid,
Awel leddf heb chwa o lid,
Yn hebrwng teyrn y wybren
I wely'r lli' islaw'r llen.
Y lloer a'i mantell eirian,
A'i gemwisg, ddisgleirwisg lân,