Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/32

Ar dro chwyrn, a'r drych arnynt
Fel arf dur yn gwanu'r gwynt.

Erail oedd yn ymdyrru
Yn ddiflin i'r llwyni'n llu;

Ai'r ednog gör à dawn gwell
I fysg y gwrysg ar asgell,
Wrth ddeddf, neu reddf awen rydd,
I frig cauedig goedydd:
A syml leisiau melysion—aneiri
Oedd yn codi o'r llwyni llawnion.

Yno y falch fwyalchen
Roddai brawf ar iraidd bren
O'i newydd gywrain awen,
A'r perffaith fronfraith ar frig
Ddyfeisiai beraidd fiwsig.
Y dryw, gerllaw, yn llawen,
Heb och, a'r brongoch ar bren,
Ag eofndra ysgafndroed
Yn chwarau rhwng cangau'r coed:
Mwynber yn nyfnder y nos—mal dwsmel
Yn llys yr awel oedd llais yr eos.

Aneirif oedd y fawr fyddin.
O bob ffriw, a lliw, a llin,
A'r ION yn foddlon a fu
Ar ddydd oedd ar ddiweddu;
Ei ddi—rith fendith o'i fodd
A ddododd, gan ddywedyd,—

"Ffrwythwch, epiliwch ym mhob pau—llennwch
Yn llon eich elfennau:
Tra byd o hyd heb wanhau,
Parhaed trefn pob rhywiau."