Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/35

Daliai ei thraed, dilithr oedd,
Yn yfed gwynt y nefoedd:
A choron hardd ei chyrn hi
Yn nawdd ac addurn iddi.

A'r fuwch mewn llawnder o fwyd,
Ar y ddôl iraidd welwyd,
Yn y gwair hir yn gorwedd,
Yn mwynhau ei rhan mewn hedd;
Cilgnoi heb gyffroi ei phryd,
Yn dawel iawn a diwyd.

Llyfnion iyrchod ac ewigod,
Tirfion hyddod mewn trefn weddus,
Oedd yn pori'n mysg y lili,
Oll mewn ynni'n llamu'n hoenus.

Trychfilod hynod eu hanian—luoedd.
Amlhaent ym mhobman;
Rhif llwch y llawr y mawr a'r mân—darddai,
A'r isaf lanwai'i orsafle'i hunan.

Ai ei haden, yn ei helfen,
wenynen oedd yn enwog;
Llawnion gellau, oedd ei chrwybrau,
Ni fu diliau'n fwy dihalog.
Pa awen addien, heddyw,
All enwi'r oll yn eu rhyw,
Y gwâr a'r anwar heinif,
Yn eu trefn, eu maint, a'u rhif,
O'r trychfil i'r cawrfil certh,
A'u mynedfa mewn adferth?

Er hyn oll o waith cadarn allu—DUW,
Nid oedd bôd i'w garu;
Nid oedd yn llengoedd y llu
Berchen deall i'w barchu.