Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/36

Holl natur oedd fel telyn,—llawenydd.
Yn llanw pob llinyn;
Ond heb law hylaw er hyn—i wau clod
I'r DUWDOD ar ei pharod offeryn.

Duw hael ddywedai eilwaith,
Fel hyn yn ei ddwyfol iaith,—

"Gwnawn ddyn yn ddernyn addurnawl—yn bent
Pob bod iswybrenawl,
Dyn a medr i ledu'n mawl—mewn meddiant
O raglawyddiant a dawn arglwyddawl.

"Ar ein llun a'n delw ein hunain—yn ben.
Ar bob perchen adain;
Ar holl heidiau'r deifr llydain—ymlusgiaid,
A'r anifeiliaid hygar neu filain."

Yna'r dyn a rodiai yno—yn dal,
A delw DUW arno;
Heb baid o'i lygaid siriol o—y daeth.
Tân o wybodaeth yn tanbeidio.

Y dyn y dyn dianaf,
Oedd lawn urdd ar ddelw ei NAF,
Onid oedd gelynion DUW,
Adeiniog ddiafliaid annuw,
Dan gynhyrfiad teimlad dig,
Gan bryder gwyn berwedig,

Wrth ganfod llawn berth Gwynfa—a'r addurn
A roddwyd ar Adda?
Llunient pan heidient yn ol,
Idd ei fythol ddyfetha.

Angylion gwynion a gyd-ddisgynnent,
Yn yr awyr o'i gylch y chwareuent,