Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/44

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

A'i welwon ddafnau hylif
Yn parhau uwchlaw pob rhif.

Mae weithiau'n gorwedd yn y dyffrynnoedd,
Yn dawel lenni, ar hyfryd lynnoedd;
Mae weithiau'n farw hyd y meithion foroedd,
Yn cuddio hwyliau y llongau'n llengoedd;
Fe ail nesa fel nofiawl ynysoedd,
Ac ymaith tawdd am nawdd i'r mynyddoedd;
Gan wres, o'r achles lle'r oedd, ymddyrcha,
Wedi hyn nofia fry hyd y nefoedd.

Y fellten sydd yn folltiawg,—hon lywir
Gan law Hollalluawg;
Troi allan ar hynt droellawg—wna'r gwefrdan,
A gwywa anian dan glwyf gewynawg.

Yr adeiniog drydaniaeth—a ysgwyd
Esgyrn Creadigaeth;
Oni welwa dynoliaeth
Gan ofn y DUW mawr a'i gwnaeth!

A thrwst y rhuthr aruthrol—drwy y dŵr
Ydyw'r daran nerthol;
Rhydd dafod, arwydd Dwyfol—i bob glyn,
Clogwyn, a dyffryn, a bryn wybrenol.

Y fellten wyllt a'r daran,—y peiriant
Sy'n puro'r nef lydan,
Yw uchenaid groch anian,
Nen lef Duw drwy lif o dân.

A rhan o waith ein HIOR ni
Yw'r mynor oll a'r meini;
Smaragdus, a sardius sydd
Waith ei law, y doeth Lywydd;