Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/48

Nid oedd neb yn nyddiau'm hie'nctyd
Garwn glywed fel efe;
Pan agorai ei wefusau
Teimlwn Dduw yn llenwi'r lle;
Drychfeddyliau yn disgleirio
Drwy'r ymadrodd treiddiol mwyn,
Nes oedd creigiau hen galonnau
Yn ymollwng dan y swyn.

Nid drwy floedd, a geiriau gweigion,
Y cyrhaeddodd y fath radd;
Nid oes niwed mewn taranau,
Y mellt distaw sydd yn lladd:
Yr oedd swn ei ddoniau esmwyth
Fel awelon rhwng y dail;
Medrai ysgwyd teimlad plentyn
A'i gydwybod bob yn ail.

Mae dychymyg eto'n clywed
Yng nghlogwyni Ebal draw,
Adsain hir y llais effeithiol,
Fu'n cydrwymo myrdd mewn braw:
Pan gyhoeddai'r addewidion.
Ar bob gair gosodai swyn;
Y mae heulog fryn Gerazim
Byth yn anwyl er ei fwyn.

Cofir rhai oedfaon rhyfedd
Yn yr hen Gymdeithasfau,
Gan ryw luoedd yn y nefoedd
Gawsant ynddynt eu bywhâu,
Pan y torrai'r cwmwl tanllyd
Uwch ben y gynulleidfa lawn,
Myrdd mewn gwasgfa am eu bywyd
Yn cydwaeddi "Beth a wnawn?"