Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/50

Bu y cysegr sancteiddiolaf
O dan len dros lawer blwydd,
Tad yng Nghrist i lawer enaid,
Fel yn blentyn yn ein gwydd;
Mor aneglur yw bwriadau
Dirgel droion trefn y Nef!
Arbed doniau gwŷr cyffredin,
A charcharu'i ddoniau ef!

Bum mewn tristwch pan yn edrych
Ar adfeilion palas gwych;
Gweld colofnau wedi cwympo
A'r cerfiadau'n wael eu drych:
Felly gwelwyd Michael Roberts,
Teimlwyd ger ei fron yn brudd,
Chwyddai'r fynwes gan ei thristwch,
Gwelwyd deigryn ar bob grudd.

Ond datodwyd ei gadwynau,
Cyn ei farw daeth yn rhydd;
Gwelwyd ef uwch ben y dyrfa
Cyn machludo haul ei ddydd:
Yr hen ddawn ganmolai'r tadau
Glybu'r meibion wrth eu bodd,
Daeth fel comed drwy'r wybrennau
Dros ychydig—yna ffodd.

Darfu'r llafur, darfu'r lludded,
Darfu profiad oriau prudd;
Mae y deigr-ddafnau olaf
Wedi rhedeg dros ei rudd;
Mud yw'r genau fu'n cyhoeddi
Addewidion fel y mél,
Mae cyfryngau'r pur hywadledd
Hyd y farn i fod dan sel.