Y MASNACHYDD GONEST.
CYWYDD COFFADWRIAETHOL AM MR. DAVID LLOYD, MASNACHYDD, TREMADOC.
DAFYDD LLWYD fwriwyd i'w fedd,
Mor chwai y deuai'r diwedd!
Tremadog! lle trwm ydyw—
Y mae'r bedd yn trymhau'r byw.
Cofio Llwyd, y cyfaill llon,
Ddigela aml brudd galon.
Rhydd, geirwir, hawdd ei garu,
O'i gryd drwy fywyd a fu;
Llanc gonest, dillyn, cynnil,
A'i lan foes fel un o fil.
Cymydog serchog, a sant
Oedd a phwy mor ddiffuant?
I fyny heb dyrfu daeth—
Heb ddilyn rhaib cribddeiliaeth—
Heb dwyllo dan gysgod gwên—
Heb bluo'n wyneb lawen—
Heb air cras, na thwyll fasnach—
Heb eisieu byw ar bwys bach—
Heb ddeubris na buddwobrau—
Heb ddichell i gymell gau—
Yn ein plith heb rith na brol,
Enillai'r wlad yn hollol.
Yn ei lyfr bu'n lân ei law,
Nid oedd raid iddo wridaw.
Y llanc ieuanc a wywodd—
fyd drwg i'r nef y trodd.
Ei lafur a'i sylw hefyd
Roddai efe i'r ddau fyd.
