Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Y BLODEUYN OLAF.
Y rosemary, a welai yr awdwr yn ei flodau ar ddydd Nadolig, pan oedd y ddaear wedi ei gorchuddio â llwydrew
I BLE, flodeuyn hardd,
Yr aeth holl flodau'r ardd?
Nid oes yr un a chwardd
Ger bron;
Mae anian oll yn brudd,
A'r llwydrew ar ei grudd,
A thithau'n unig sydd
Yn llon.
Mi welaf yn dy wawr
Ryw ddrych o olaf awr
Y sant ar ado'r llawr
I'r nef;
Bydd pawb yı adeg hon
Yn wylo ger ei fron,
Ni bydd yr un yn llon
Ond ef.
Mae gweld dy wenau di
Yn dwyn ar gof i mi
Y Gŵr fu ai Galfari,
Fy Nuw;
Pan gilio pawb mewn braw,
Caf help ei gadarn law
I'm dwyn i'r nefoedd draw
I fyw.
