Ym mysg yr enwogion mae dinas ei feddrod,
Marwolion anfarwol sy'n mynwent Groes Wen:
Bydd camrau crynedig galarus ymwelwyr
Yn torri'r distawrwydd o amgylch ei fedd,
Bydd distaw gawodydd o ddagrau ei frodyr
Yn cadw'r dywarchen yn wyrddlas ei gwedd.
Y dydd y dilynem ei babell i'r ddaear—
Y gwelem roi Ieuan hawddgaraf dan glo,
Y gwanwyn a ruthrai dan chwerthin o'i garchar,
Gan yrru byddinoedd y "aeaf ar ffo:
Derbyniem yr awgrym adfywiodd ein gobaith—
Dychlamai y galon, newidiai y wedd;
Daw Gwanwyn i ddilyn hir aeaf marwolaeth,
Daw dydd prynedigaeth i agor y bedd.
III. MORGAN HOWELLS.
TYRD, awen drist, o dan dy finiog loes,
At fedd un arall o brif wyr ein hoes:
Nid llenor gwych yn trin ysgrifell gref,
Nid ieithydd dwfn, na medrus fardd oedd ef;
Ond cennad hedd, a neges fawr ei oes
Oedd dwyn yr euog at rinweddau'r groes.
O MORGAN HOWEL, y parchedig dad,
Sy heddyw'n destyn prudd i feirdd fy ngwlad,
Y gwr a wnaeth i fyrdd ei serchu ef,
Fel dyn a chyfaill, ac fel gwas y nef.
Pa ryfedd yw os oes rhyw brudd—der syn
Yng ngwersyll Israel yn y dyddiau hyn?
Ai rhyfedd yw os yw Philistia'n llon,
Ac adsain cân yn Gath ac Ascelon?
