Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/97

Fe gollwyd Morgan fawr o'r uchelfeydd;
Ei enw gynt fu'n llonni'n preswylfeydd,"
Er dysgu dweyd "Ein Tad sydd wrth y llyw,"
Mae'r cnawd yn wan, a'r teimlad oll yn fyw.

Mewn teulu tlawd yng ngwlad Morgannwg glyd,
Heb urdd gwaedoliaeth na gwychderau'r byd,
Y llonwyd mam, pan wasgai at ei bron
Ryfeddaf wrthddrych yr alareb hon.
Ni fagwyd Morgan i segurdod gwan,
Ond llafur caled oedd ei ddyddiol ran:
Ei ddognau mân a draethai'n fanwl iawn,
I brynnu dysg, a chasglu llyfrgell lawn.
Yng nghwmni'r llif a'r fwyell gweithiai'n llon,
Heb ofal bydol i derfysgu'i fron;
I blith ei lyfrau ymollyngai'n rhydd,
I gasglu addysg, wedi gwaith y dydd.

Pan rodiai'n Harglwydd ar drugarog hynt.
Ym mysg pysgotwyr Galilea gynt,
Canfyddai frodyr wrth eu dyddiol waith,
Yn trin eu rhwydau ger y morlyn maith;
"Dewch ar fy ol," medd Crist, ac ufuddhaent,
Gan adael popeth, ar ei ol yr aent.
Daeth heibio i Morgan, galw arno wnaeth,
"Tyrd ar fy ol," ac ar ei ol yr aeth;
A'i hyfryd orchwyl dros flynyddau maith
Oedd moli'r gras a'i cododd at ei waith.

Ym mlodau'i oes bu'n gorfod dwyn ei bwn,
Ymdd'rysu'm mysg negesau'r bywyd hwn;
Er bod ym myddin Crist yn enwog un,
Bu'n gorfod ymladd ar ei draul ei hun!
O Seion Duw, ple mae dy santaidd lid?
O anghyfiawnder, pa le mae dy wrid?