Tudalen:Gwaith William Ambrose (Emrys).djvu/98

Ond ni roes heibio ei ymdrechion maith,
I aros nes cyflawnai pawb eu gwaith.
Os etyl rhai sy'n gwisgo enw Crist
Eu pethau cnawdol" rhag ei weision trist,
Ni saif y gwaith! mae gair eu Harglwydd glân
Drwy'u hesgyrn oll yn llosgi megis tân;
Er gorfod ymbriodi hyd y bedd.
A chyfyngderau a thrallodus wedd,
Eu teimlad yw," Ymrodded plant y byd.
I gasglu cyfoeth a gwneud nythau clyd,
Ein hawydd ni yw cael cydwybod bur,
I fyw a marw heb gondemniol gur;
Heb gennym ddim i'w adael rhwng y byw,
Ond enw da, ac addewidion Duw.
Nid aur nac arian, na llygredig fri,
Sy'n ffurfio'r goron a ddisgwyliwn ni;
Y dydd sy'n dod a hollol wastadha
Bob amryfusedd, a'i esbonio wna:
Ein gwobr a'n barn sy'n llaw y Duw a ddwed,
A hauo'n brin, yn brin, yn brin y mêd.'"

O Morgan Howel! Pwy o dan y nef
Rydd arlun cywir o'i hynodion ef?
Rhyw eithriad oedd i bawb o'n dynol ryw;
Os bu ei fath, ni cheir ei fath yn fyw.
Eithafion pell a gwrddent ynddo'n nghyd,
Cymysgedd rhyfedd, yn gorsynnu'r byd,
O fawredd bychan a bychander mawr,
O symledd plentyn a gwroldeb cawr.
Pe buasai pawb ym mhob peth fel efe.
Pa ryfedd ddrych a welsid is y ne'!
Pwy garai fyw mewn gwlad lle bo pob un
Yn Forgan Howel ond efe ei hun?
Dychmygem weithiau'i weld fel angel glân,
A'i eiriau'n wreichion byw o'r nefol dân;