1629.
Can ar y flwyddyn MDCXXIX, pan oedd yr
yd yn afiachus, trwy lawer o wlaw.
Duw Frenhin trugarog, Duw Dad Hollalluog,
Duw Porthwr newynog, na newyna ni;
Sy'n canlyn dy ffafar a chalon edifar,
Ar ol dy hir watwar a'th siomi.
Er mwyn dy drugaredd anfeidrol a'th fawredd,
Er mwyn dy wir 'Tifedd, O dofa dy lid;
Gwrando di'n gweddi, gan faddeu'n drwgnwydi,
A chymorth ein tlodi a'n hadfyd.
Ni a bechasom yn d'erbyn yn daran ysgymun,
Nes tynnu hir newyn a niwed i'n plith;
Ac amryw ddiale sy'n gryddfu'n calonne,
Heb allel hir odde dy felldith.
Ni a dorsom dy gyfraith, sydd gyfion a pherffaith,
Do, lawer canwaith cyn cwnnu o'r man;
Fel rhai a f'ae'n tybiaid na fae gennyt lygaid,
I ganfod fileiniaid mor aflan.
Dy enw gablasom, Dy air y gasausom,
Dy fengyl a droedsom yn ddibris tan drad;
Dy Sabbath halogwyd, Dy demel adawyd,
Dy grefydd a lygrwyd yn irad.
Ni dorsom dy ddeddfau, fel pobol a dybiai
Na ddeuai ddialau am ddilyn ffordd ddrwg
Neu rai a f'ae'n credu na fae gennyt allu,
I'n plago am bechu yn gynddrwg.
