Tudalen:Gwaith yr Hen Ficer.pdf/108

Pan welaist na alle hyn oll o ddiale,
Ein datroi o'n beie, i wella ein byd,
Ti yrraist drachefen hir newyn a chwarren,
A rhyfel aflawen i'n herlid.

Y chwarren a laddodd ddiarhebrwydd o filoedd,
Mewn amryw o leoedd a gormod llid,
Nes llenwi'r monwentydd, a thlodi'r holl drefydd,
Lle gyrraist dy gerydd i'w hymlid.

A'r rhyfel anffodiog, y ddaeth yn ddigasog,
Cledde yn llidiog, i'n tlodi a'n lladd;
Nes difa'n rhyfelwyr, a'n trysor a'n llafur,
A'n gyrru'n ddi-gysur i ymladd.

Soddaist ein llonge, diddymaist ein plotie,
Troist fin ein cledde, teflaist ni i'r clawdd;
Dallaist ein doethion, dychrynaist ein dewrion,
Gwerthaist ni i'r casion a'n ceisiawdd.

Y cornwyd a'r cleddy y wnaeth i ni grynu,
A dechreu difaru, dau fore neu dri,
A chanlyn a chrio am dynnu'r plag heibio.
Nes iti lwyr wrando ein gweddi.

Pan tynnaist y chwarren a'r rhyfel aflawen,
Ni droesem drachefen dri chufydd i'n hol;
Fel cwn at eu chwdfa, i'th ddigio, a'th hela
I'n dofi a'n difa'n anffafriol.

Gan hynny di yrrest y 'storom a thempest,
Ynghanol y gloddest, i'n plagio â glaw,
Nes nafu'n cynhaua', a defnydd ein bara,
A chospi'n hir draha â churlaw.