Tudalen:Gwaith yr Hen Ficer.pdf/109

Tywalltaist dy felldith mor drwm ac nor dryfrith,
Ar farlis a gwenith, a phob ymborth gwr,
Fel y gwrthneba 'nifeiliaid ei fwyta;
Ni phraw'r cwn mo fara'r llafurwr.

Mae'r march yn ffieiddio, a'r mochyn yn gado
Y llafur sy'n llwydo, a'r egin yn llawn,
Gan gynddrwg aflasus yw'r pilcorn a'r barlis,
A gaed o'r annilys ysgawn.

O Arglwydd, ni haeddson dy felldith yn gyfion,
Ar lafur o'r fisgon, a'r fasged a stor,
A newyn a nychdod, am hir anufudd-dod,
O ddiffyg it ragod ein goror.

Ein dirmyg a'n traha ar ddiod a bara,
A bair i ni fwyta, oni atal Duw,
Y ffacpys a'r callod, ac ymborth 'nifeilod,
A'r crwst ym ni'n wrthod heddyw.

Ni fuom yn poeri y blawd oedd a rhydi,
A'r bara a'r pinni ni bwriem o'n pen;
A'r begers mor foethus yn taeru ar farlis
Ni phrofent ond canis haeachen.

Ni fuom yn bwyta gorfoddion o fara,
Fel pobol Gomorah 'ir camarfer eu byd,
Heb ddiolch am dano, na swper na chinio,
Nes i ni dy ddigio yn danllyd.

Ni fuom yn yfed, nes myned cyn dynned,
Na allem ni gerdded, na myned o'r man,
Nes arllwys ein ceudod, lle'r yfsom y ddiod,
Yn waeth na'r 'nifeilod aflan.

Bu deie'n tafarne yn llawnach y Sulie,
O addolwyr eu bolie, yn addoli diawl,