O, gan hynny, Cymru, mwrna,
Gåd dy bechod, edifara;
Dysg gan Ninif geisio heddwch,
Cyn del dial a diffeithwch.
Cur dy ddwyfron, wyla'r hallt-ddwr,
Golch dy wisg yng ngwaed dy Brynwr;
Llef am ras, a gâd dy fryntni,
Cyn dialer dy ddrygioni.
Cyn y tynco Duw ei gledde,
Cwymp yn isel ar dy linie;
A chais ras a ffafar gantho.
Cyn i'r Ange dig dy daro.
Ofer crio gwedi'th glwyfer,
Ofer ymbil gwedi'th farner,
Ofer ceisio torri'r wialen,
Gwedi rhodder iti'r faethgen.
Cwyn, gan hynny, gwachel oedi,
Brysia'n esgud, gad dy fryntni:
Gwel y farn sydd uwch dy gobyn,
Tro, cyn caffo arnat ddisgyn.
2.-Gweddi eglwyswr, wrth fyned i ymweled â'r
cleifion yn amser y chwarren.
Duw gwynn, gwel mor beryglus
Yw swydd dy was trafaelus,
Sydd yn twtan aea a haf,
At bob dyn claf gwrthnebus.
Nid oes na gwr na bachgen,
Bid claf o'r frech neu'r chwarren,
Neu ryw glefyd y fo gwaeth,
Nad wyf fi gaeth i'w olrhen.
