Tudalen:Gwaith yr Hen Ficer.pdf/89

Yn iach ni wnaethum ond dy ddigio,
Yn glaf ni allaf ond ochneidio;
Oni roi dy nefawl Ysbryd
I'm diddanu yn fy nghlefyd.

Arglwydd, cymorth fi'n fy mlinder,
Llaesa 'mhoen, a'm hanesmwythder;
D'wed wrth fenaid yn ei alaeth,
"Myfi yw dy iechydwriaeth"

Tydi, Crist, yw'r mwyn Samariad,
Minne yw'r claf drafaelwr irad;
C'weiria 'nolur, rhwym farchollion,
Dofa 'mhoen, crytha fy nghalon.

Mae dy law yn orthrwm arnaf,
Eto yunod mi ymddiriedaf;
A phe lleddit fi â thrallod,
Duw, mae f holl ymddiried ynnod.

Gennyt ti mae'r holl allwedde,
Sydd ar fywyd ac ar ange:
Ni faidd Angau edrych arnaf,
Nes danfone Crist ef ataf.

Gwna fi'n barod cyn y delo,
Par im ddisgwyl byth am dano;
Fel y gallwyf fynd yn addas.
Wrth ei sgil i'th nefawl deyrnas.

N'ad i bethau'r byd anwadal,
Na'th gyfiawnder ddydd y dial,
Nac i ofan Ange'm rhwystro
Ymbartoi i rwydd ymado.

Tynn o'm calon ofan Ange,
Par im wadu'r byd a'i bethe;
Golch a'th waed fy mhechod sgeler,
Cudd fy mrynti a'th gyfiawnder.