Rho im ffydd yn dy bromeision,
Gobaith cryf am gael y goron,
Dioddefgarwch yn fy nghlefyd,
Chwant ddod atat a datodyd.
Crist, rho d'Ysbryd i'm diddanu,
A'th angylion i'm castellu;
Gwna'r awr ola fy awr ore,
Rho imi'r goron ar awr Ange.
Crist, fy Mugail, cadw fenaid,
N'ad i'r llew o'th law ei scliffiaid,
Tydi i prynaist yn ddrud ddigon
Dwg e' i'r nef at dy angylion.
6.—Rhybudd i'r claf i alw am weinidog a
physygwr, ac i ochelyd swynwr.
Pan glafychech cais offeiriad,
Yn ddiaros ddyfod atad,
I weddio dros dy bechod,
A'th gyfrwyddo i fod yn barod.
Crist a bwyntiodd yr offeiriaid,
Yn bysygwyr doeth i'r enaid,
Ac a roddodd iddynt eli,
I wrthnebu pob drygioni.
Adde'th bechod wrth y 'ffeiriad,
Fel ry iti gyngor difrad;
Fel y gallo roi cyfrwyddyd,
Yn ol naws a rhyw dy glefyd.
Cred beth bynnag dd'weto'r 'ffeiriad,
O Air Duw, yn brudd am danad,
Can's llais Crist ei hun yw hynny,
I'th rebyco neu'th ddiddanu.
