Tudalen:Gwaith yr Hen Ficer.pdf/92

Er bod Duw yn abal cadw
Sawl a fynno, heb eu galw,
Nid yw'n cadw fawr o enaid,
Ond trwy swydd a gwaith offeiriaid.

Cais gan hynny, gynta gallech,
'Ffeiriad atad pan glafychech;
I roi pwrg yn erbyn pechod.

'Rhwn yw achos dy holl nychdod.
Yn ol cyngor yr eglwyswr,
Cais gyfrwyddyd y physygwr;
Duw a roes i hwn gelfyddyd,
I'th iachau o lawer clefyd.

Duw ordeiniodd yr offeiriaid,
I iachau doluriau'r enaid;
A'r physygwr a'r meddygon,
I ymg'leddu cyrff y cleifion.

Llawer dyn sy'n marw'n fudur,
Eisiau cymorth y physygwyr,
Gan fyrhau eu hoes a'u hamser,
Yn embeidus eisie eu harfer.

Corff pob dyn yw tŷ ei enaid.
Rhaid reparo hwn a'i drefnaid;
Rhaid i bob dyn, hyd y gallo,
Gadw ei dy ar draed heb gwympo.

Arfer gymorth physygwriaeth,
Yn dy glefyd trwy Gristnogaeth;
Duw ordeiniodd hon yn gysur,
I blant dynion rhag pob dolur.

Y neb wrthoto physygwriaeth,
Y roes Duw er iechydwriaeth,
Mae'n gwrthnebu maeth ei anian,
Ac yn mwrddro'i gorff ei hunan.