Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Yn aflan fel yr ydwyf,
Rwyf atat yn neshau,
Gan gredu'n llwyr, os mynni,
Y gelli fy nghlanhau.
CCLXXI,
DUWIOLDEB ond ei meddu,
Yw'r trysor goreu erioed,—
Mae ynddi bob cyflawnder
Sydd eisieu fyth yn bod;
Hi ddaw, fel clomen Noah,
Ar ddydd y diluw dig,
A'r felus fwyn addewid
Fel deilen yn ei phig.
CCLXXII.
O FY enaid, paid a disgwyl
Am ddiddanwch yn y byd,
Nid oes iti mewn addewid,
Ond gorthrymder bron i gyd;
Cwyd dy olwg tua'r bryniau,
Lle mae pleser canmil mwy,
Yn llifeirio megis afon.
O rinweddau dwyfol glwy.
CCLXXIII.
Mr ganaf am fy ngolchi,
Mi ganaf am y gwaed,
Mi ganaf am Dy gariad
A'm cododd ar fy nhraed;
Ei law a roddodd imi.
Rhoes olew ar fy mriw,
A'r gair a dd'wedodd wrthyf,—
"Ti yn fy ngwaed bydd fyw."[1]
- ↑ Cadwaladr Owen, Dolwyddelen.
