Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Yn ein noddfa, Ior, anadla,
Yma gweithia, er mwyn y gwaed,
Fel bo meirwon yn cyfodi
O'u trueni ar eu traed.
CCLXXXII.
Duw, rho im' gledd yr Ysbryd,
A channon gweddi'r ffydd,
A helm yr iechydwriaeth,
'Rwy'n credu caf fi'r dydd;
Bwledi o fan och'neidiau,
A'r powdwr goreu'i ryw,
A sicrwydd diamheuol,
A than o gariad Duw.[1]
CCLXXXIII.
UN peth sydd angenrheidiol,
Sef gwir adnabod Duw,
Y peth hwnnw sydd yn ddigon
I farw, ac i fyw;
Y rhan ddewisodd Mari,
Boed honno'n rhan i mi,—
Ac yna aed y ddaear
I'r sawl a'i caro hi.[2]
CCLXXXIV.
Y GWR fu ar Galfaria,
A welir ddydd a ddaw,
Yn eistedd ar y cwmwl,
A'r glorian yn ei law;
A phawb a gesglir ato
I'w pwyso ger ei fron,
O f'enaid, cais dduwioldeb,
A dry y glorian hon.[3]
