CCCV.
Pwy wyr na welir finnau
Yn diolch am y gwaed,
Ar dir Caersalem Newydd.
A'r Graig o dan fy nhraed?
Pwy wyr na welir finnau,
A'r goron ar fy mhen,
Yn canu'n uwch na Gabriel
I'r Gŵr fu ar y pren?
CCCVI.
O ARGLWYDD grasol, trugarha,
Wrth f'enaid clwyfus trist, a chla;
A gad i'm hysbryd dy fwynhau.
Yn Iawn ac Aberth Iesu clau.[1]
CCCVII.
CLYWAIS Iesu, son am danat,
Cyn i'm gychwyn o fy ngwlad,
Dy fod yn gwella pechaduriaid,
Ac yn gwneuthur hynny'n rhad;
Dyma'm cododd oddicartref
I gael gweld dy wyneb pryd,
'Rwyt ti'n well i bechaduriaid
Na meddygon penna'r byd.
CCCVIII.
Mi redais tua'r fflamau,
'Doedd neb o'r bron ymlaen,
Rhyfeddu'r gras 'rwyf heddyw,
Na buaswn yn y tan;
Trugaredd rad yn unig,
Sydd wedi 'nghadw'n fyw,
Mae arnaf ddirfawr rwymau
I ganmol gras fy Nuw.
- ↑ Evan Williams, Graig Lwyd, Dinorwig.
