Rhyfela yn y frwydr
Yn enw'r Brenin Mawr,
A'r garreg gyntaf daflodd
Gadd ben Goliah i lawr.[1]
XII.
RHYFEDDOD welodd Ioan,
Y wraig o Ganan wlad,
Yn gwisgo'r heulwen oleu,
A'r lleuad dan ei thraed;
Ac ar ei phen 'roedd coron
O ddeuddeg seren hardd,
Yn ganmil mwy rhagorol
Nag Adda'n Eden ardd.
XIII.
PLANT ffyddlon Seion, dewch,
A llawenhewch i gyd,—
Ymlaen a chwi fel milwyr da
Yn llon er gwaetha'r llid;
Mae hyfryd ddedwydd awr—
Messiah mawr a gaed,
Henffych i'r dydd, a'r bore ddaeth.
Ag iachawdwriaeth rad.
XIV.
ARGLWYDD, anfon Di Dy Ysbryd,
Gweithia'n danllyd trwy Dy Air,
Tawdd y galon galed, gyfan,
Fel yr arian yn y pair;
Estyn allan fraich Dy allu,
Ac ymafael yn Dy ordd,
Disgyn fel pe rhwygai'r nefoedd,
Tawdd fynyddoedd, myn Dy ffordd.[2]
