Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Gwreichion y Diwygiadau.djvu/21

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Mae'n dda i rai fod mulod.
Ac elor-feirch yn bod,
I gario'r claf a'r clwyfus,—
I Iesu byddo'r clod.


XXVI.


MAE llong yn nhref Caersalem,
A'i henw'n "Gadarn Dwr,"—
Mae'n nofio brig y tonnau,—
Ni sudda dan y dŵr;
Mae'n cario pererinion
Oddi yma i dŷ eu Tad,
A'u gwaith ar ol mynd adre'
Fydd canu am y gwaed.



XXVII.


MAE'N bryd i'r caethion ganu,
O'r diwedd daeth y dydd,
Y gadarn rwyd a dorrwyd,
A'r fagl ddaeth yn rhydd:
Daw'r hen delynau adre,
Fu'n segur ar y coed,
I ganu i'r Hwn fu farw
Yn fwy melus nac erioed



XXVIII.


O DEUWCH, bechaduriaid,
Medd Duw o'r nef yn awr,
I geisio iachawdwriaeth
Yn Iesu'r Meddyg mawr:
A deuwch yn ddi-oedi
Yn fuan at ei draed,
I dderbyn llwyr faddeuant,
Yn haeddiant mawr ei waed