Prawfddarllenwyd y dudalen hon
CXLV.
IESU yw'n hedd,
Fy noddfa a'n gwledd,
A'm sail am drugaredd i gyd;
Fy nghysgod a'm cân
Mewn dwr ac mewn tân,
Gwnaed uffern ei hamcan o hyd.
CXLVI.
Yn babell y bydd,
Rhag poethder y dydd,
A chedyrn lifogydd y fall;
Mewn cysgod mor dda,
Holl uffern a'i phla,
Er chwennych eu difa,—nid all.
CXLVII.
O DYMA fawr ryfeddod,
I un ag oedd yn Dduw,
Dioddef marw drosom,
Er mwyn i ni gael byw;
O gariad digyffelyb,
O gariad pur, didrai,
Ddanghoswyd ar Galfaria.
I ni sydd lawn o fai.
CXLVIII.
RHAID ymadael dros ychydig,
C'lymed Duw ni oll yn un,
Arfau'r nefoedd i ryfela,
Gwisg a'i ddelw Ef ei hun;
Ar ein taith o bererindod,
Hyn yn unig fyddo'n llef,—
Cael cyfarfod y tro nesaf,
Yn fwy tebyg iddo Ef.[1]
- ↑ Hoff bennill John Elias ar ddiwedd pregeth.
