Prawfddarllenwyd y dudalen hon
CXCIV.
PE byddai'r moroedd mawrion.
Yn inc o'r dua'i liw,
A'r tywod di—rifedi,
I gyd yn ddynion byw,
A'r byd i gyd yn bapyr,
Pob un a'i 'sgrifen bin,
Ni allent gynnwys cariad
Yr Oen fur ar y bryn.
Pe byddai sêr y nefoedd
I gyd yn fydoedd maith,
A'r rhain yn llawn angylion,—
A dynion o bob iaith;
Pob un a'i euraidd delyn
Yn canur'r nefol dôn,
Ni allent ganu digon
Am haeddiant gwaed yr Oen.
Pe byddai pob creadur
A greodd Duw ar lawr,
Holl 'hediaid y ffurfafen,
A physg y moroedd mawr.
Dyffrynoedd a mynyddoedd,
Y coedydd a'u holl ddail,
Byth, byth ni chanent ddigon
O glod i Adda'r Ail.
CXCV.
PE bai gwellt y ddaer yn binnau,
A'r môr yn inc o'r dua'i liw,
Y nefoedd faith i gyd yn bapyr,
A'r tywod mân yn ddynion byw,
