CCVIII.
RHO'WN glod i'r Ysbryd Glân bob pryd,
Hwn, yn ein calon ddrwg a ddŷd
Ei râs, fel ffynnon fywiol hardd,
Ac i ogoniant byth y tardd.
CCIX.
Tu draw i'r llen bydd tyrfa
Tu hwnt i rif y gwlith,
O frodyr o'r un anian,
Heb estron yn eu plith;
Y blaena' 'mhlith y dyrfa.
Yw'r Iesu fu ar y pren,
A phawb wrth fodd ei galon
Yn rhoi'r goron ar ei ben.
CCX,
A DDICHON fod arnat afiechyd
A Meddyg o'r fath yn y fan?
Ni ddichon i ti gael y bywyd
Heb farw dy Feddyg i'th ran;
Rhyfeddol yw natur y clefyd,
Nid oes feddyginiaeth yr un,
A laesa'r doluriau a'r penyd,
Ond gwaed y Physygwr ei hun.[1].
CCXI.
BOB dydd, bob awr, bob munud,
Cyfnewid y mae dyn,
Ond Iesu'r cyfaill ffyddlon,
Sy'n para eto'r un.
Pan ddarffo'r haul ddisgleirio,
Pan syrthio ser y nen,
Ni dderfydd Iesu wisgo
Y goron ar ei ben.[2]
