Tudalen:Hugh Owen Bronyclydwr Apostol y Gogledd.djvu/163

Ai yma gorweddi dan draed yr ynfydion,
Yr hwn mae dy goffa'n ddifyrwch gan ddoethion P
Ar lwybr dy fywyd blodeuodd rhinweddau,
Y rhai sydd yr awrhon yn ber eu haroglau;
Er grym erledigaeth, a thwrw bygythlon,
Ni wyrwyd dy gamrau, ni lygrwyd dy goron.

Er amled dy wawdwyr, er cryfed eu byddin,
Er carchar, ni siglwyd dy sel dros dy Frenin,
Gwroldeb goronodd dy holl ymdrechiadau,
D'amynedd ní phallodd er amled y croesau;
A'th bwys ar dy Briod wynebaist y tonan,
Dyrchefaist ei faner y'nghanol y brwydrau.

Er maint anwadalwch fy meddwl crwydredig,
Fe'i daliwyd wrth syllu ar d'annedd lygredig;
Och! Owain ardderchog! paham ceir dy enw
Ar gareg lwyd waelaidd, y'mhlith y rhai meirw?
Oes modd dy ddibuno pe bloeddiwn yn uchel,—
Tyr'd allan oddiyna? mae pob peth yn dawel!

Mae rhyddid trwy'r gwledydd, mae mwynder pregethu,
Mae mil o galonau a garent dy gwmni;
Mae'r haul yn pelydru, fe ffodd y cymylau,
Teyrnfradwyr dy Frenin daflasant eu harfau;
Mae braidd yn rhyw syndod dy fod yn gorphwyso
A'r gwaith heb ei orphen—mae'n bryd i ti ddeffro.

Er dweyd am felusder ein goruchel freintiau,
'Does ond swn yr awel yn ysgwyd y llysiau;